Mądre memy o życiu – Chad "Yes": Odpowiedź na duchową pustynię współczesności

Mądre memy o życiu – Chad "Yes": Odpowiedź na duchową pustynię współczesności

Memy jako świadectwo trendów kulturowych

Memy są świadectwem trendów w kulturze. Pojawienie się konkretnej wersji danej templatki wymaga zaakceptowania jej przez dużą część użytkowników Internetu. Nie da się wymusić mema – łatwo wyczuć nienaturalność, dlatego takie próby stają się obiektem drwin (są cringowe, jak większość memów wstawianych na social media dużych firm). Memy muszą odnosić się do rzeczywistych odczuć ludzi – muszą więc być relatywne. 

Czasem obserwuje się też inne ciekawe zjawisko: przejęcie mema, czyli przejęcie templatki i zastosowanie jej z inną intencją, niż zakładał autor. Doskonałym przykładem takiego przejęcia jest reinterpretacja Chada z templatki „chad vs virgin”.

Pisałem o tym szerzej  Mądre memy o życiu: virgin vs chad Mądre memy o życiu: virgin vs chad Wspomniałem tam też o następnej fazie reinterpretacji, czyli powstaniu nowej, wygładzonej wersji Chada.

Chad: Przejęcie i reinterpretacja mema

Chad jest prawdopodobnie najbardziej reakcjonistyczną postacią ze wszystkich najpopularniejszych memów. Działa to na dwóch poziomach. Pierwszym jest jego wygląd. Minął już czas, gdy Chad był groteskową postacią o wykrzywionych kolanach i fryzurze, przeczącej prawom fizyki. Teraz jest miły dla oka. W czasach, gdy heteroseksualni mężczyźni są w Stanach Zjednoczonych posądzani o całe zło świata, Chad nie ukrywa przed światem swojego wyglądu. Jego biała skóra wręcz świeci. Blond włosy, świadczące o europejskich korzeniach, są modnie przystrzyżone. Ma też obfitą brodę, której bujność jest niewątpliwie zasługą testosteronu, oraz mięśnie, zdobyte na siłowni i widoczne spod koszulki. Chad nie wstydzi się tego, kim jest. Nie farbuje włosów i nie ścina brody. Przyjmuje swoje dziedzictwo. Wygląda jak współczesny potomek szlachetnych rycerzy i silnych wikingów. Taka postać jest strasznym przeciwnikiem dla postmodernistów. Stanowi zaprzeczenie współczesnego świata, który chce odciąć się od swojej przeszłości.

Chad: Pogromca postmodernizmu

Reakcjonizm Chada nie polega tylko na jego nieprzyzwoicie europejskim wyglądzie. Istotniejsze jest to, co mówi – proste „tak”. Chad jest pogromcą postmodernizmu i stworzonego na jego zasadach świata. Postmoderniści nie wierzą w prawdę, ich zdaniem jedyną zasadą rządzącą relacjami międzyludzkimi jest dążność do poszerzania władzy nad innymi. W tej wizji świata nie można zająć jakiegoś stanowiska, dlatego że uważa się je za właściwe – przyjmuje się pozycje tylko dla poszerzenia swoich wpływów. Stąd charakterystyczna dla naszych czasów niechęć do zajmowania się czymś na serio. Bardzo trudno przyznać się do jakiejś pasji czy udzielania się w jakiejś organizacji. Działalność w harcerstwie jest krindżowa, a pójście na studia z ciekawości świata jest niezrozumiałe. Żyjemy w kulturze ironii. Możemy bawić się pewnymi ideami i udawać, że je przyjmujemy, ale szczere zajęcie jakiegokolwiek stanowiska jest niemożliwe bez wzbudzenia zdumienia ze strony otoczenia.

Chad: Antyteza kultury ironii

Chad jest antytezą kultury ironii. Mówi po prostu „tak”. Żyje po swojemu i nie ogląda się na społeczeństwo. Nie bawi się w dialektykę i nie tłumaczy się ze swoich poglądów. W nim jest coś z Nietzschego. Friedrich Nietzsche stworzył swoją filozofię w kontrze do dominującej na przełomie XIX i XX wieku kultury mieszczańskiej, która wraz z rozwojem technologii coraz bardziej oddalała człowieka od realnego świata. Postępujący rozwój naukowy oraz porzucenie tradycyjnej religii pozostawiły ludzi Zachodu bez kierunku. Nietzsche nazwał to „śmiercią Boga” i poświęcił życie na uporanie się z tym problemem. Proponowanym przez niego rozwiązaniem jest właśnie etyka nadludzi, czyli wybitnych jednostek, przerastających  otaczające ich społeczeństwo. Nadludzie odrzucają dominującą moralność i sami wyznaczają sobie cele. Są na tyle silni i pewni siebie, że są w stanie to zrobić. Mogą wierzyć w co chcą i na zadawane w złej wierze pytania „czy naprawdę tak uważasz?” odpowiadać po prostu: „tak”.

Chad: Blisko do nietzscheanizmu

Bliskość Chada z nietzscheanizmem jest wyraźna, ale nie są to bliźniacze idee. Nietzsche uważał, że należy zerwać ze wszystkimi dotychczasowymi formami moralności mas i wspierać nadludzi, którzy odrzucaliby takie wartości, jak na przykład współczucie. W myśl tej idei należy zostawić większość ludzi na pastwę nielicznych wybitnych jednostek, które byłyby gotowe na poświęcenie wszystkiego dla osiągnięcia własnych celów. Natomiast istotnym wątkiem w memach o Chadzie jest jego gotowość do pomocy innym. Chad nie jest już przedstawiony w kontrze do Virgina. Pamięta, że sam kiedyś zaczął swoją drogę do doskonałości, dlatego wyciąga pomocną dłoń do braci w potrzebie, którzy dopiero zaczynają się wygrzebywać z beznadziei. Jest mu z tego powodu blisko również do starożytnych stoików, którzy łączyli dążenie do doskonałości z wezwaniem do wzajemnego wspierania się na tej drodze. Przeciwieństwem Chada nie jest więc już potrzebujący pomocy Virgin, a Soyjack – postać będąca ucieleśnieniem charakterystycznego dla naszych czasów rozmycia wartości, o którym napiszę następnym razem.

Chad: Odpowiedź na duchową pustynię współczesności

Chad w tej formie jest odpowiedzią na duchową pustynię współczesności. Jego lekcje są proste: żyj pełnią życia, dąż do doskonałości i wspieraj innych w ich własnych bitwach. Tylko w ten sposób będziemy w stanie przezwyciężyć otaczającą nas beznadzieję.

 
HTML Button Generator